วิธีสังเกตุห่วงยางแฟนซีของแท้กับของปลอม

 

 

 

เมืองที่เต็มไปด้วยเกสต์เฮาส์ที่ไอโรคจิตมือมีดอาศัยอยู่กับศพของแม่ผมเกือบจะดีใจเลยละที่แทบทุกหลังติดป้ายไว้ว่า ‘ไม่ว่าง’เราแล่นผ่านถนนที่ตัดผ่านกัน มองหาโรงแรมที่เปิดอยู่ แต่ไม่มีสัญญาณของกิจกรรมใดๆ เลยยกเว้นแต่ธงที่โบกสะบัดเป็นครั้งคราวในสายลม มีธงชาติอเมริกันประดับอยู่นอกบ้านแทบทุกหลัง รู้สืกเหมือนกับพวกเขากำลังบอกว่า ‘เอ้ย ถ้าไม่ใช่อเมริกัน อย่าแหย็มเข้ามาที่นี่นะ’ หรืออะไรสักอย่างที่วิบัติพอๆ กัน“ไปกันเถอะ” อเล็กชากล่าว เธอเปิดไฟในรถและกำลังพินิจพิเคราะห์หน้าที่มีข้อมูลของนิวเจอร์ชีย์ในหนังสือแผนที่ “เรากลับไปแอตแลนติกชิตี้กันเถอะ จากนั้นก็ไปฟิลาเดลเฟิยและไปขึ้นไฮเวย์ก็ได้นะ” ดูเหมือนว่าภาวะฉุกเฉินของสถานการณ์นี้ช่วยรักษาเธอให้หายจากโรคภูมิแพ้แผนที่แล้วเป็นไปตามบทครับ ไฟหน้ารถของเราส่องไปเจอป้ายที่เขียนว่า‘ว่าง’เราหยุดรถและจ้องมองป้ายเคลือบเงาแกะสลักรูปดอกเดชี,(หรืออาจจะเป็นรอยกระสุนปีน)  ห่วงยางให้เช่า ถูกแขวนไว้ด้วยโซ่เล็กๆ สองเส้นกับตูไปรษณีย์เหมือนที่แขวนคอนักโทษ คำว่า ‘ว่าง’ เขียนด้วยสีดำ และช่องที่น่าจะถูกเสียบด้วยคำว่า ‘ไม่’ นั้นว่างเปล่า“เราจะลองดูมั้ย” ผมถาม จังหวะเวลาแบบนี้ดูเหมือนจะลื่นไหลมากเกินไปนะ เหมือนฉากหนึ่งในหนังสยองขวัญเรื่องโรสแมรืส์ เบบี้15เมื่ออาการปวดท้องของมือา ฟาร์โรว์นั้นแย่มากจนเธอตัดสินใจที่จะไป16 โรสแมรีส์ เบบี้ (Rosemary’s Baby) เป็นภาพยนตร์สยองขวัญอเมริกันที่ออกฉายในปี 1986 เขียนบทและกำกับโดยโรมัน โปลันสกี้ (Roman Polanski) ดัดแปลงจากนวนิยายขายดีของไอร่า เลวิน (Ira Levin) ที่เขียนขึ้นในปี 1967 โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับคำชมเป็นอย่างมาก ได้เข้าชงและกวาดรางวัลมากมายจาก•หลายสถาบัน รวมทั้งยังถูกจัดอันดับให้อยู่ในอันดับที่ 9 ของ '100 ปี...100 สยองขวัญ'

 

จากสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน (The  รกด้วย  ตรวจดู ทันใดนั้นอาการปวดก็หายไป และทายาทของปีศาจก็เป็นอิสระพร้อมจะแผ่ขยายความชั่วร้ายของมันต่อไป หรือว่าทั้งเมืองกำลังหลอกล่อพวกเราไปสู่การควบคุมของมันทันทีที่เราตัดสินใจจะหันหลังกลับนะผมจะลงไปดูว่ามือะไรผิดพลาดหรือเปล่า” ผมพูด “บางทีคำว่า ‘ ห่วงยางแฟนซีสำเพ็ง ไม่’อาจจะหลุดร่วงอยู่ก็ได้”“ฉันจะไปกับคุณด้วย” อเล็กซากำลังจ้องไปที่บ้านสีม่วงและเขียวหลังนี้ ดูเหมือนว่าเธอไม่อยากจะอยู่ข้างนอกคนเดียว“ฟังนะ ถ้าผมไม่กลับมาในสองนาที หรือคุณได้ยินเสียงร้องแบบน่าขนลุกละก็ ให้ขับหนีไปชะและทิ้งผมไว้ อ้อ...ผมลืมไป คุณขับรถเกียร์ออโต่ไม่ได้นี่นา'’“เซอะ ฉันจะถามผู้ชายอกสามศอกสักคนก็ได้” เธอพูด วินาทีต่อมาเธอก็สาวเท้าขึ้นบันไดไปยังเฉลียงทางเข้าบ้านประตูหน้าเปิดออกก่อนที่เธอจะกดกริ่งหรือเคาะประตู ผู้หญิงใบหน้าขาว ผมขาว ปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางแสงไฟสีเหลือง ปากของเธอเปิดขึ้นและปิดลง แต่ไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมาแหงละ เมื่อผมไขกระจกหน้าต่างรถลงมาก็ได้ยินซัดขึ้นมาหน่อย“...ดอลลาร์ต่อคืน” ผู้หญิงคนนั้นกำลังพูด “แค่คืนเดียวเหรอคะ”“แค่คืนเดียวค่ะ” อเล็กชาบอก“ไปจนสุดช่วงตึก เลี้ยวซ้าย ขับไปจนถึงถนนที่สอง ไม,ใช่สายแรกนะ และไปเรื่อยๆ จนกว่าจะถึงสวนหลังบ้าน ฉันจะไปรอตรงนั้นและเปิดให้คุณเข้ามาค่ะ” ผู้หญิงคนนี้กล่าวทั้งหมดออกมาด้วยเสียงสันเทาเนิบช้า  ห่วงยางแฟนซีขายส่ง ฟังเหมือนเธอเพิ่งจะฟืนจากความตายเหลือเกิน คุณอาจสงสัยอยู่ใช่ไหมว่ามีญาติผีดิบฟืนคืนชีพของเธออีกสักกี่คนที่กำลังคอยอยู่ในสวนด้านหลังพร้อมด้วยมีดเล่มใหญ่ คุณอาจสงสัยอะไรแบบนี้ได้อยู่แล้วล่ะครับ ถ้าคุณไม่ใช่ชายอังกฤษผู้กล้าหาญและไม่หวั่นไหวต่อสถานการณ!ดๆ อย่างผมน่ะนะเราขับตรงไปยังมุมถนนอย่างที,เธอบอกมา ในกระจกผมมองเห็นผู้หญิงคนนั้นกำลังจ้องมองมา ราวกับกำลังตรวจดูตามถนนว่ามีพยานรู้เห็นการหายตัวของพวกเราหรือเปล่า6.ห้องโถงถูกตกแต่งด้วยกรอบรูปทีมีภาพประภาคารขนาดใหญ่โปสเตอร์นักท่องเที่ยวกำลังหัวเราะอยู่บนชายหาดที่มีแดดจัด และภาพสีนํ้าที่เป็นได้ทั้งรูปพระอาทิตย์ตกดินตอนมีเมฆหนาปกคลุม

 

หรือรูปนกนางนวลสองตัวบินประสานงากันกลางอากาศจนนองเลือดเจ้าของโรงแรมอายุประมาณหกสิบ ไม่ใช่หกร้อยปีอย่างที่ผมจินตนาการไว้ เธอห1อหุ้มตัวเองด้วยชุดไหมพรมตัวยาวสีเขียวเข้มสีเดียวกับเสาที่ยึดเฉลียงด้านนอกของเธอไว้ ชุดไหมพรมนั้นมีปกสูงจนผมสีเทาดัดหยิกหย็องของเธอดูเหมือนฝาจุกหรูหราบนขวดนํ้าหอมสักขวดเธอถามคำถามทั่วไปกับเรา ประมาณว่ามาจากไหน และกำลังจะไปไหนกัน โชคดีนะครับที่เธอไม่ได้จับสองคำถามนี้มารวมกัน และถามว่ามันเกิดบ้าอะไรขึ้นเราถึงมาลงเอยที่นี่ได้ เราอธิบายสำเนียงต่างถิ่นของเรา  แพยางเป่ามราคาถูก และเธอก็บอกว่าเธออยู่กับน้องสาวซึ่งจะเป็นคนเตรียมกาแฟไว้ให็ในห้องโถงตอนแปดโมงสิบห้าของเช้าวันถัดไป“คุณไม่ทำอาหารเช้าหรือครับ” ผมถาม“โอ้ว ไม่จ้ะ กาแฟตอนแปดโมงสิบห้า”“แล้ว เราจะไปหามื้อ เย็นทานได้ที่ไหนบ้างครีบ”“โอ้ว ใช่” เธอให้ใบปลิวกับเราสองสามใบสำหรับสถานที่ที่เปิดตลอดทั้งปี หนึ่งในนั้นเป็นร้านเล็กๆ ที่ดู,น่าสนใจดี“เราเดินไปไดีไหมครับ”“โอ้ว ได้จ้ะ ร้านทั้งหมดตั้งอยู่ไม่เกินสิบช่วงตึกจากตรงนี้” ดูเหมือนเธอจะเริ่มต้นทุกประโยคด้วยคำว่า ‘โอ้ว’ ราวกับชีวิตเต็มไปด้วย  คำถามอันน่าประหลาดใจ แม้ว่าเธออาจจะต้องถามสิงเดียวกันนี้กับแขกทุกคนที่เข้ามาก็ตาม บางทีเธอคงลืมพวกเขาไปหมดแล้วกระมังตั้งแต่หน้าร้อนหมดลง

 

 

ห่วงยางแฟนซี

Write a comment

Comments: 1
  • #1

    szczegóły (Wednesday, 18 January 2017 07:02)

    wiciowy